HOE GAAT HET NU MET MILAN?

Update 25 januari

Hoera! Precies vandaag is Milans hartje 2 jaar!

Bizar om te bedenken hoe Milan er twee jaar geleden bij lag. En dan vooral de maandenlange onzekerheid die volgden. Wat was het een spannende tijd, maar wat hebben we een steun gehad van zoveel mensen. En dan het personeel bij het WKZ: wat waren we blij met hun steun, kundigheid en liefde voor Milan. En als laatste maar belangrijkste: Milan die zich overal doorheen sloeg.

We hebben beloftes werkelijkheid zien worden! 

Inmiddels zijn we alweer twee jaar verder! Er zijn nog wat kleine hobbels geweest, maar in april 2025 is Milan officieel een jaar ziekenhuisvrij geweest! En dat merken we aan hem. Sinds afgelopen zomer rent hij door het huis, speelt hij heerlijk, begint hij te kletsen en verstopt hij zich dagelijks achter een plant in de kamer. Ook de ondeugende dingen blijven niet achterwege. Met als toppunt (of dieptepunt): Milan die doodstil op z'n buik op de vloer ligt. We hadden al bijna 112 gedraaid, maar na een tijdje riep hij heel hard: 'Kiekeboe!'. Een echte peuter dus!

'En heeft hij geen operatis meer nodig?' is de vraag die we regelmatig krijgen. Helaas is dat nog niet het geval. Eén hartklep is op dit moment niet werkzaam, dus die moet nog vervangen worden. Misschien aan het einde van dit jaar, maar dat duurt gelukkig nog even.

Tot die tijd genieten we lekker verder. Van Milan, van elkaar en vanaf de zomer ook van Milans kleine broertje 🩵

Yes, de sonde is eruit

Geen gedoe om de pleister te vervangen, niet elke 6 weken weer stress omdat hij vervangen moet worden en geen negatieve ervaringen meer rondom Milans mondje en neusje. Vanaf vandaag is Milan de trotse eigenaar van een gastrostoma (Google maar wat het is :))!

Vanmorgen om half 11 gingen we weer richting de OK. Milan deed zijn best natuurlijk om wakker te blijven, maar het kapje won. Dit keer was hij heel snel klaar, het duurde maar anderhalf uur. Inmiddels ligt hij weer op de afdeling. Hij had even tijd nodig om bij te komen, maar was binnen de kortste keren weer vrienden aan het maken met de verpleging.

Milan moet even blijven. De voeding moet weer rustig aan opgestart worden. Wij krijgen natuurlijk uitleg over de gastro-stoma en hoe we die moeten verzorgen. En Milans lijfje moet er nog even aan wennen. Maar wat zijn we blij dat we nu zijn hele gezicht mogen zien. Hoe leuk de pleisters ook waren die we erop plakten, we zien toch liever zijn eigen gezicht!

Maak jouw eigen website met JouwWeb